Αγραβάνης: Ο Προμηθέας, ο Ολυμπιακός και η Α1, ο Σπανούλης και ο δύσκολος τραυματισμός του!

Είναι από τους παίκτες που αδιαμφισβήτητα έχει φίλους αλλά και ο εχθρούς. Ο Δημήτρης Αγραβάνης, περί ου ο λόγος, μετά την μεγάλη πορεία του στον Πειραιά και τον Ολυμπιακό άνοιξε ένα άλλο κεφάλαιο στην καριέρα του και από το καλοκαίρι βρίσκεται στο δυναμικό του Προμηθέα.

Με την ομάδα του Γιατρά έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, είναι στους «8» του Eurocup και δείχνει ότι έχει βρει τον χαμένο του εαυτό μετά από δύο περίεργες σεζόν στον Πειραιά που ταλαιπωρήθηκε από σοβαρούς τραυματισμούς.

Ο «Άγρα» #μένει_σπίτι και αυτός όντας αναγκασμένος λόγω κορωνοϊού, όμως δεν σταματάει να σκέφτεται το μπάσκετ.

Μίλησε λοιπόν για όλους και για όλα σε μία συνέντευξη-ποταμό, στην οποία αναφέρθηκε για τον Προμηθέα, τον Ολυμπιακό, τον Σπανούλη, την Α1, τα ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, τον αδερφό του Γιάννη, τον τραυματισμό του αλλά για τον ίδιο.

Πως περνάς τον χρόνο σου τώρα που είσαι σε καραντίνα;

«Καθόμαστε και εμείς σπίτι όπως όλος ο κόσμος. Προσπαθούμε να κάνουμε πράγματα δημιουργικά για να περάσει η ώρα μας. Το να είσαι πάνω από την τηλεόραση και να παίζεις παιχνίδια σε μερικά σημεία το βαριέσαι. Πρέπει να βρεις τον τρόπο να ψυχαγωγείσαι αλλιώς, να κάνεις πράγματα δημιουργικά. Εγώ είμαι τυχερός που έχω αυλή στο σπίτι μου και μπορώ να παίξω μπάσκετ με τον αδερφό μου και έχω κάποια πράγματα που με καλύπτουν».

Είναι πολύ δύσκολο για σας όμως έτσι;

«Είναι όντως… μανίκι γιατί κάθε χρονιά είχαμε συνηθίσει να κουραζόμαστε ψυχολογικά με τα ταξίδια και που βγαίναμε συνέχεια από τα σπίτια μας. Τότε λέγαμε να είχαμε μία μέρα παραπάνω και να μέναμε στο σπίτι και να βλέπαμε τους δικούς μας. Τώρα ζητάμε πίσω τους κανονικούς ρυθμούς μας, τους αγώνες και τις προπονήσεις. Το διαφορετικό που κάνεις είναι ότι καταλήγεις να κοιμάσαι χαράματα γιατί δεν έχεις ύπνο το βράδυ. Δεν μπορείς να κοιμηθείς εύκολα επειδή δεν κουράζεσαι. Ο οργανισμός μας έχει συνηθίσει να κουράζεται πολύ και να κοιμόμαστε 12-1 που είναι και το λογικό και τώρα αναγκαστικά κοιμόμαστε 5-6 το πρωί. Δεν ξέρω γιατί γίνεται αυτό.. Βγαίνω να τρέξω μόνος μου έξω, παρότι δεν βγαίνω καθόλου συνολικά. Και σκέψου την πρώτη φορά έπαθε ένα σοκ το κορμί μου, γιατί δεν είχα τρέξει καθόλου, προσπάθησα να τρέξω όσο το περισσότερο γίνεται, δηλαδή περίπου 25 λεπτά, αν και πιάστηκα λίγο..

Βάρη μπορείς να κάνεις λίγο σπίτι, να γυμναστείς μπορείς αλλά να τρέξεις δεν γίνεται και πράγματα όπως γίνονται σε κανονική προπόνηση είναι δύσκολο να συμβούν δυστυχώς».

Από το καλοκαίρι ανήκεις στον Προμηθέα μετά από ένα μεγάλο διάστημα που ήσουν στον Ολυμπιακό. Μίλησέ μας για αυτήν την αλλαγή στην καριέρα σου.

«Ηταν δύσκολο γιατί δεν έφυγα από τον Ολυμπιακό όπως θα ήθελα. Δεν έφυγα παίζοντας. Έφυγα νομίζοντας όλος ο κόσμος ότι είμαι τραυματίας.  Και αυτό είναι που με πονάει. Δυσκολεύτηκα για να βρω την κατάλληλη ομάδα, γιατί ο κόσμος δεν ήξερε αν είμαι καλά και αν είμαι υγιής. Δεν είχα παίξει κάποιο παιχνίδι στην ουσία. Είχα παίξει 1-2 ματς στο ελληνικό πρωτάθλημα αν θυμάμαι καλά. Η απορία ήταν λοιπόν αν ήμουν υγιής ή όχι και αυτό ήταν το πρόβλημα.

Ηταν να πάω στην Ιταλία και την Κρεμόνα. Μία χώρα που βλέπουμε ότι αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα τώρα με τον κορωνοϊό, που ζει πρωτόγνωρες καταστάσεις. Πήγα στην Ιταλία και είδα το περιβάλλον. Ήταν ένα ωραίο χωριό, μισή ώρα με 40 λεπτά το Μιλάνο. Μου άρεσε πάρα πολύ πως με υποδέχθηκαν οι άνθρωποι εκεί. Αλλά εγώ είμαι σε μία ηλικία που εμένα μου αρέσει να παίζω. Στην Κρεμόνα δεν ήθελαν να παίξουν Ευρώπη και Eurocup γιατί οι χορηγοί είναι πάρα πολλοί στο πρωτάθλημα. Κάνουν πολύ καλή σεζόν και τώρα.

Και αυτό με προβλημάτισε. Παρότι ήμασταν σε πολύ καλό επίπεδο συζητήσεων, προτίμησα να περιμένω γιατί ήθελα να παίζω δύο παιχνίδια την εβδομάδα. Ηθελα να αγωνίζομαι και όχι να κάνω προπονήσεις. Ηθελα να περιμένω, εμφανίστηκε ο Προμηθέας στην πορεία και έκανα την πρώτη κουβέντα με τον κόουτς Γιατρά.

Πάντα είχα φιλοδοξία και πίστη στον εαυτό μου ότι μπορώ να κάνω κάτι πολύ καλό με τον Προμηθέα. Μίλησα με τον πρόεδρο της ομάδας, τον κύριο Λιόλιο και έτσι πήρα την απόφαση την πάω σε αυτήν την ομάδα γιατί είδα πως είχε το κίνητρο να πετύχει κάτι καλό. Αυτό που έψαχνα και γω. Δεν έψαχνα να πάω σε μία ομάδα που να μην διεκδικώ κάτι.

Εγώ πίστευα ότι μπορώ να κάνω κάτι με τον Προμηθέα. Δεν τα καταφέραμε να πάρουμε το κύπελλο, αλλά έτσι είναι η ζωή και εγω ακόμα το πιστεύω».

Παίξατε στο Eurocup,  είστε στους «8» αλλά δυστυχώς διακόπηκε η σεζόν και εσείς περιμένετε τι θα συμβεί….

«Ηταν ένα ωραίο ταξίδι μέχρι την στιγμή που διακόπηκαν όλα. Πραγματικά κάναμε νίκες που ο σύλλογος και ο κόσμος του Προμηθέα δεν θα το πίστευε ούτε στα πιο τρελά του όνειρα. Νικήσαμε στην Πάτρα την Μπολόνια χωρίς μεγάλο μπάτζετ, πήγαμε και πήραμε την πρόκριση στους οχτώ με δύο μεγάλες νίκες, στην Βενέτσια και την Όλντερμπουργκ. Δύο πολύ καλές ομάδες, οι οποίες επίσης ήθελαν να πάνε ψηλά. Και τώρα έχουμε φτάσει στο Top 8, όπου είχαμε ένα τεράστιο πλεονέκτημα, αφού είχαμε το πλεονέκτημα έδρας και θα αντιμετωπίζαμε την Τόφας. Μία καλή ομάδα και δυνατή. Είναι 50-50 ίσως και παραπάνω οι πιθανότητες, σε μας για να περνούσαμε στην τετράδα».

Θέλεις να είσαι…μπροστάρης και τις επόμενες σεζόν στον Προμηθέα;

«Εννοείται πως μ αρέσει πολυ ο ρόλος που είχα φέτος στον Προμηθέα. Πραγματικά το απόλαυσα. Είχαμε πολύ καλή πορεία σε Ευρώπη, πρωτάθλημα και Κυπελλο. Στο πρωτάθλημα είχαμε κάποιες ήττες που έγιναν λόγω των αλλαγών που είχαμε φέτος. Δεν είχε μάθει η ομάδα να κάνει τόσες πολλές αλλαγές εξάλλου. Πιστεύω όμως ότι όλα κρίνονται στο τέλος, οπότε ήμουν σίγουρος ότι εάν συνεχίζαμε το πρωτάθλημα, θα κάναμε ένα δυνατό φινάλε και στο ελληνικό πρωτάθλημα και γενικά περάσα πολύ καλά στον Προμηθέα.

Θέλω να συνδέσω το όνομά μου με την πόλη της Πάτρας. Είχα την ευκαιρία στο Κύπελλο, δεν τα κατάφερα αλλά ακόμα πιστεύω πως μπορώ να τα καταφέρω».

Εκεί βρήκες και ένα παρεάκι από τον Ολυμπιακό έτσι; Τον Μάντζαρη, τον Μπόγρη, τον Κατσίβελη…

«Με το που πήγα είχα τον Γιώργο Μπόγρη και τον Δημήτρη Κατσίβελη αλλά και άλλα παιδιά που γνώριζα από πριν από τις προπονήσεις που έχουμε κάνει ή τις Εθνικές, όπως ο Κασελάκης. Παιδιά τα οποία ταιριάζω μαζί τους και  ταιριάζουμε ως χαρακτήρες και περνάγαμε πολύ ωραία στα αποδυτήρια. Ειχαμε και τον Οκτάβιους Έλις, την ψυχή της παρέας που μας τον πήρε ο Ολυμπιακός αλλά δεν πειράζει. Χαλάλι.. Είναι το καλύτερο και για τον Έλις αλλά και για τον Ολυμπιακό. Τους βοήθησε απίστευτα. Γενικότερα είχαμε μία πολύ όμορφη ατμόσφαιρα και αυτό έβγαινε και στα παιχνίδια. Και με τον Γιώργο Μπόγρη θέλαμε πάρα πολύ να κερδίσουμε εκείνο το ματς στο Κύπελλο με τον Παναθηναϊκό, ξέραμε ότι είναι το φαβορί, παίζαμε στην έδρα μας και είχαμε μία ευκαιρία να κάνουμε την πρώτη μεγάλη μας νίκη».

Και ήθελα να πάω εκεί, αλλά πήγες μόνο σου. Για πες μας για εκείνες τις δηλώσεις μετά το ματς, που αφιέρωσες τη νίκη στον Ολυμπιακό;

«Εμένα μου βγήκε όλο αυτό γιατί είχα περάσει μεγάλη ψυχολογική πίεση τον προηγούμενο μήνα. Αυτό είχε ξεκινήσει όταν είχαμε χάσει στο ΟΑΚΑ με 35-40 πόντους. Ο Παναθηναϊκός είχε παίξει καλύτερα και μας είχε διαλύσει, εμείς είχαμε πάει να φυλάξουμε δυνάμεις γιατί είχαμε νομίζω ένα πολύ δύσκολο ματς εκτός έδρας.

Εμένα με είχε πειράξει εγωιστικά γιατί δεν έχω συνηθίσει να χάνω με τόσους πολλούς πόντους.

Μετά έγινε ένα θέμα με τον τραυματισμό μου. Έγραφαν τα σάιτ ότι φεύγω και έχω προτάσεις από Βαλένθια και δεν ίσχυε τίποτα από όλα αυτά. Το πρόγραμμα έλεγε ότι δεν προλάβαινα τον Παναθηναϊκό, εγώ δεν γινόταν να μην προλάβω αυτό το ματς, απλά προτίμησα να παίξω με χάπια και ένα πόδι και για αυτό μου βγήκε αυτή η πίεση.  Για αυτό βγήκαν όλα μετά. Εντάξει ο κόσμος δεν καταλαβαίνει όταν βλέπει από την τηλεόραση ότι είναι ένα παιχνίδι αυτά και λέει «εντάξει αυτός είναι τρελός». Εμένα έτσι μου βγήκε, είμαι παρορμητικός. Είναι και μειονέκτημα αυτό πολλές φορές. Έτσι μου βγήκε και χαίρομαι γι αυτό».

Για το ενδεχόμενο να γυρίσεις στον Ολυμπιακό κάποια στιγμή;

«Στο μέλλον θα γυρίσω σίγουρα γιατί είμαι σίγουρος γι αυτό».

Νιώθεις ότι έχεις αφήσει κάτι ανεκπλήρωτο;

«Ναι δεν μ αρέσει όπως έφυγα. Καλύτερα να έφευγα τότε που πήραμε το πρωτάθλημα δηλαδή. Τι να σου πω…».

Παρακολούθησες την φετινή σεζόν όσα έγιναν στον Ολυμπιακό; Μιλούσες με τα παιδιά της πρώην ομάδα σου;

«Εννοείται πως μιλάω με τα παιδιά. Τον Βασίλη, τον Μιλουτίνοφ, τον Σάσα, τον Κώστα. Με όλους έχω μιλήσει, γιατί όταν περνάς τόσα χρόνια με κάποιους. Ο Ολυμπιακός δεν ξεκίνησε καλά. Το ξέραμε όλοι ότι ήταν λάθος να συνεχιστεί η συνεργασία με τον κόουτς Μπλατ. Όλος ο κόσμος το ήξερε…».

Το είπες και αυτό, δεν το κράτησες μέσα σου…

«Το ότι είχε μία πολύ σοβαρή ασθένεια και είμαστε άνθρωποι πάνω από όλα και πραγματικά όλοι καταλαβαίνουμε τι περνάει. Αλλά όταν σε ρωτάει κανείς για το μπασκετικό κομμάτι και την κρίση την δική μου, εγώ εκφράζω αυτό που πιστεύω εγώ και όχι ότι έχει πετύχει ως προπονητής. Ανέφερα λοιπόν στο πως αντιμετωπίστηκα.

Στην συνέχεια ανέλαβε ο κόουτς Κεμζούρα, που προσπάθησε να βελτιώσει κάποια πράγματα. Ο Ολυμπιακός έπαιξε πολύ μεγάλα παιχνίδια όπως με την ΤΣΣΚΑ που κέρδισε. Τα παρακολουθούσα όλα μη νομίζεις!

Οτι είναι να γίνει τελικά έγινε όταν ήρθε στον Ολυμπιακό ο κόουτς Μπαρτζώκας, πραγματικά και αυτός δεν έφυγε όπως θα ήθελε από τον Ολυμπιακό και ξέρει πως να τον φτάσει σε επιτυχίες. Εκεί είδαμε τον παλιό και γνωστό Ολυμπιακό, με πιο ενεργό ρόλο στους Έλληνες και τα παιδιά έκαναν σπουδαία παιχνίδια. Και ο Βασίλης που προερχόταν από έναν πολύ σοβαρό τραυματισμό, και ο Γιώργος και ο Κώστας. Έδωσαν την ψυχή τους. Και ο Σάσα. Τον Σάσα τον θεωρώ Έλληνα καταρχάς».

Τι έχεις να πεις για την περίπτωση… Σπανούλη;

«Εντάξει αυτό που έβλεπα στην τηλεόραση και σε κάποια ματς δεν το πίστευα. Οτι κάνει τέτοια πράγματα μετά από έναν τέτοιο σοβαρό τραυματισμό. Ολη η Ελλάδα, όλη η Ευρώπη και όλος ο κόσμος γνωρίζει ποιος είναι ο Βασίλης. Αλλά είναι συγκινητικά τα ματς που έκανε φέτος. Ακόμα και αυτό που έχασε στη Ζενίτ ήταν απίστευτος».

Σου έχει λείψει η Ευρωλίγκα και αυτή η αύρα της διοργάνωσης;

«Η Ευρωλίγκα είναι δύο ταχύτητες πάνω από το Eurocup αν θα μπορούσα να τα συγκρίνω. Και το Eurocup είναι μία μεγάλη διοργάνωση αλλά η Ευρωλίγκα έχει άλλη αύρα. Πολύ ανταγωνιστικά παιχνίδια γιατί βλέπεις ότι ο καθένας μπορεί να χάσει από οποιαδήποτε ομάδα και αντίπαλο αν τον υποτιμήσεις. Σίγουρα μου έχει λείψει η Ευρωλίγκα.

Ο Ολυμπιακός έχει μπει στον σωστό δρόμο και έχει βασίσει πολλά στο ελληνικό του στοιχείο. Ο κόουτς είναι τέλειος στο να διαλέγει παίκτες οπως είναι γνωστό εξάλλου. Το εχει δείξει σε όποια ομάδα και αν έχει βρεθεί και πιστεύω ότι θα το κάνει και το καλοκαίρι. Δεν ξέρω αν θα συνεχιστεί η φετινή χρονιά, αλλά το καλοκαίρι πιστεύω ότι ο Ολυμπιακός θα είια πολύ καλύτερος. Ευχή όλων είναι να βρίσκεται και στην Α1. Γιατί εκεί ανήκει ο Ολυμπιακός, στην Α1».

Οταν λες όλοι θέλουν; Το πρωτάθλημα; Ποιοι ακριβώς;

«Ολος ο κόσμος που βλέπει το άθλημα. Που βλέπει μπάσκετ. Δεν γίνεται ο Ολυμπιακός να μην είναι στην Α1. Πρέπει να βρουν λύση ώστε να υπάρχει ο Ολυμπιακός στην Α1».

Ποια είναι η άποψή σου με την απόφαση της διοίκησης του Ολυμπιακού; Πιστεύεις ότι ήταν η σωστή η απόφαση ή η αναγκαστική απόφαση για να βάλει και το μαχαίρι στο κόκκαλο;

«Οι πρόεδροι γνωρίζουν καλύτερα από εμένα πως έχουν τα πράγματα στο ελληνικό πρωτάθλημα. Αυτό έκριναν και τους στήριξε και ο κόσμος. Εγώ σαν παίκτης που ήμουν και τότε στην ομάδα, κάνεις ότι σου πει ο πρόεδρος. Εγώ πάντως δεν είδα να έχασε ο Ολυμπιακός κάπου με αυτήν την απόφαση. Η ομάδα ίσα ίσα θα δείτε ότι στο μέλλον θα επανέλθει στις επιτυχίες και είμαι σίγουρος για αυτό. Δεν έχασε ο Ολυμπιακός κάτι. Πιο πολύ έχασαν οι υπόλοιποι παρά ο Ολυμπιακός».

Τουλάχιστον είδαμε παιδιά που έπαιξαν και στην Α2…

«Ακριβώς. Στην ουσία ο Ολυμπιακός βοήθησε και νέα παιδιά τα οποία κακά τα ψέματα που είναι μεγαλύτερης ηλικίας, να βρουν τον δρόμο τους. Και τώρα τα παιχνίδια που έπαιξαν και ότι κατάφεραν στην χρονιά τα βοήθησε και θα τα βοηθήσει στη συνέχεια της καριέρας τους.

Κάποιες ομάδες θέλουν να φτιάξουν ένα δυνατό πρωτάθλημα στην Α1. Αυτό που είδαμε φέτος πιστεύω ότι δεν ικανοποίησε κανέναν. Δεν έχω και άδικο. Είναι από τα πράγματα που βλέπεις και δεν μπορείς να πεις άλλα».

Η συνύπαρξή σου με τον κόουτς Γιατρά;

«Με τον Γιατρά νιώθω πολύ άνετα. Και όταν παίζω στα παιχνίδια και όταν παίζω στις προπονήσεις. Κάνουμε πολλές κουβέντες καθημερινά και ο κοινός στόχος είναι πως θα φτάσουμε ψηλά τόσο στην Ευρώπη όσο στο ελληνικό πρωτάθλημα».

Ποια είναι η στιγμή  στην καριέρα σου που δεν θα ξεχάσεις;

«Από φέτος θα διαλέξω τρεις στιγμές. Πρώτα στο Eurocup που κερδίσαμε την Μπολόνια και έπαιξα απέναντι στον Μίλος Τεόντοσιτς δύο φορές και ανταλλάξαμε και φανέλες. Κάτι που το ήθελα πολύ καιρό. Και σίγουρα η νίκη μας με τον Παναθηναϊκό στο Κύπελο

Και θα κράταγα και τον χαμένο τελικό στο Κύπελλο.

Για την καριέρα μου ένα ματς είναι αξέχαστο, αυτό μέσα στο ΟΑΚΑ που όταν το θυμάμαι και έρχεται στην μνήμη μου είναι σαν ταινία».

Οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού δύο στιγμές δεν θα ξεχάσουν από σένα. Το τρίποντο στο ΟΑΚΑ και την στιγμή με τον Καλάθη και την ένταση εκείνης της στιγμής…

«Εν τω μεταξύ το αστείο της υπόθεσης είναι πως με τον Νικ έχουμε καλές σχέσεις και λόγω Εθνικής. Έχουμε καλές σχέσεις αλλά στο παιχνίδι έτσι σου βγαινει. Μετά που γνωριστήκαμε γίναμε καλοί φίλοι. Αλλά όταν παίζεις θες πάντα να κερδίζεις. Εκείνη η σειρά ήταν τέτοια που και ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός μπορούσε να την πάρει. Ηταν πολύ κοντά τα ματς».

Πως προετοιμάζεσαι για αυτά τα ματς;

«Εγώ σε αυτά τα ματς είχα το λιγότερο άγχος. Γιατί δεν είχα αυτόν τον ρόλο. Ημουν 10 με 12ος παίκτης. Έβλεπα στα μάτια των συμπαικτών μου το άγχος και εμένα μου έφευγε τελείως. Ένιωθα την πίεσή τους και έλεγα πως αν χρειαστεί θα πρέπει να βάλω εγώ το σουτ. Ένας μόνο δεν είχε άγχος. Δεν είναι αγχωμένος ποτέ (σ.σ. Σπανούλης)».

Δεν αγχώνεται ποτέ έτσι;

«Αυτό έχω καταλάβει μετά από τόσα χρόνια»

Είναι ένα ρομπότ έτσι; Τι έχεις μάθει με την συνύπαρξή σου με αυτόν τον άνθρωπο;

«Πολλά έχω μάθει από τον Βασίλη. Έγώ ποτέ δεν ήμουνα τότε στις αρχές κολλητός του γιατί τον έβλεπες σαν ήρωα. Σαν ηγέτη. Πάντα έκανα την προσπάθειά μου στο γήπεδο και τον έβλεπα σαν είδωλο. Γιατί όταν είσαι μικρός θέλεις να μαθαίνεις συνέχεια. Εγώ προσωπικά εφάρμοσα όσα έμαθα δίπλα του και στον Προμηθέα και ελπίζω να εφαρμώσω και στο μέλλον. Εχω μεγαλώσει και γω και πλέον είμαστε πολύ καλοί φίλοι. Είμαι και πιο ώριμος πλέον».

Πως βλέπεις τον αδερφό σου Γιάννη. Ποιες οι συμβουλές σου;

«Για μένα είναι ο παίκτης που κάθε προπονητής θα ήθελε. Έχει ταλέντο για να παίξει στην Ευρωλίγκα και τα αθλητικά του προσόντα είναι δυσεύρετα για Έλληνα παίκτη. Είναι ένα ρομπότ. Θα του πεις θα πάρεις τρία σουτ από την γωνία, θα τα πάρεις και θα βάλει αυτά που πρέπει. Δεν είναι σαν και μένα. Εμένα αν μου πεις «κάνε αυτό» εγώ μπορεί να θυμώσω αν δεν μου αρέσει. Αυτός είναι υπάκουος και θα κάνει αυτό που του πεις. Εγώ του λέω να είναι επιθετικός σε άμυνα και επίθεση ακόμα και αν είναι κουρασμένος. Μόνο έτσι θα κάνει καλά παιχνίδια. Το θέμα είναι να βοηθάς την ομάδα σου. Έχει παρακολουθήσει τα λάθη που έχω κάνει εγώ και μαθαίνει. Παίξαμε και συμπαίκτες στην εθνική που είναι τεράστιο συναίσθημα».

Τι πιστεύεις ότι πρέπει να βελτιώσεις επάνω σου στο στιλ παιχνιδιού σου;

«Να τελειώνω φάσεις κοντά στο καλάθι. Ολα θέλουν βελτίωση αλλά αυτό θα μου δώσει εύκολα καλάθια και θα με βοηθήσει πολύ στο επιθετικό κομμάτι. Κάθε χρόνο πρέπει να βελτιώνεσαι και γίνεται μέσα από το παιχνίδι σου»

Επιστρέφουμε και πάλι στον Σπανούλη. Είναι στιγμές που τον ψάχνατε και εσείς;

«Αυτό γινόταν κάθε χρόνο. Σε πολλά ματς, είναι κάποιες στιγμές που το χρειάζεσαι. Ξέρεις που θα δώσεις την μπάλα για να πάρεις την επίθεση».

Κατηγορηθήκατε και για αυτό έτσι

«Σίγουρα ισχύει σε μεγάλο βαθμό, αλλά παίκτης είσαι και εσύ. Πρέπει να διακρίνεις πότε να βάλεις ένα μεγάλο σουτ. Άμα δεν το έχεις και έχουν μείνει έξι δευτερόλεπτα, είναι προτιμότερο να την πάρει την τελευταία φάση ο Σπανούλης. Αφού δεν έχεις τόσο το ένας εναντίον ένας ήταν η την ικανότητα του μεγάλου σουτ.

Νιώθω πολύ άνετα σαν τεσσάρι αλλά και στο 5 αν παίζεις είσαι πιο άνετος με το σουτ. Πρέπει να διαβάσεις καλύτερα την αντίπαλη άμυνα. Ο Βασίλης είναι ο ηγέτης, ο Γιώργος (Πρίντεζης) έχει ηγετικές τάσεις. Ο Βασίλης θα πάρει την μπάλα, θα πάρει την επίθεση μπροστά στον αντίπαλο και θα την βάλει στο πρόσωπό του»

Τον τραυματισμο σου φαίνεται ότι τον έχεις ξεπεράσει και μοιάζεις λες και δεν τον έπαθες ποτέ.

«Δεν υπήρχε πιθανότητα να μην τον ξεπεράσω. Οτι και να είναι όταν ξεκινάει το παιχνίδι, με τη νβοήθεια της αδρεναλίνης τα ξεχνάς όλα»

Είναι η χειρότερη στιγμή της καριέρας σου όσο παίζεις μπάσκετ;

«Σίγουρα αυτή με πήγε δύο χρόνια πίσω. Αλλά κάθε εμπόδιο είναι για καλό. Εγώ πίστευα ότι είμαι άτρωτος. Δεν πίστεψα ποτέ ότι έπαθα κάτι τέτοιο».

Πως μπορεί ο αθλητής να ξεπεράσει αυτόν τον σκόπελο; Πόσο δύσκολο είναι να βρεις τον δρόμο σου;

«Ειδικά με τους τραυματισμούς ένιωθα πάντα άτρωτος. Στον Ολυμπιακό είχα σπάσει και το σκαφοειδές. Δεν με φόβισε και έδεσε μόνο του. Οπως και στον χιαστό. Δεν το είχα στο μυαλό μου και έλεγα πως θα παίξω μπάσκετ.Το θέμα είναι ο πόνος που αντιμετωπίζεις στην αποκατάσταση ενός χιαστού ή ενός αχιλλείου που είναι οι δύο πιο σοβαροί τραυματισμοί ενός αθλητή. Είδες έχω γίνει γιατρός πια. Πόσο επίπονη λοιπόν είναι η αποκατάσταση που ο άλλος δεν μπορεί να καταλάβει πόσο πονάς. Εφόσον όμως σ αρέσει τόσο το μπάσκετ τα ξεπερνάς όλα. Πρέπει να συνηθίσεις και τον πόνο.

Υπάρχουν στιγμές που νιώθω πολύ δυνατός, άλλες κουρασμένος, ομως πρέπει να το βγάλεις από το μυαλός σου και να το ξεχάσεις.

Αγαπημένος σου ξένος παίκτης από τον Ολυμπιακό; Είμαι σίγουρος ότι θα πεις Λοτζέσκι..

«Θα το έλεγα και γω. Δεν με πειράζει που πήγε στον Παναθηναϊκό μετά. Ήταν κολλητός μου και βοήθησε την ομάδα όσο ήταν εδώ. Αγάπησε την ομάδα πολύ, θυμάται αυτά που ζήσαμε και του άρεσε πολύ. Θα πω και τον Κεμ Μπιρτς. Και αυτός και ο Ελις είναι από τα καλύτερα παιδιά που έχω γνωρίσει σαν ξένοι. Πολύ καλή ψυχή και οι δύο αλλά μέσα στο παρκέ… σκοτώνουν».

Θα μπορούσε ο Έλις να είναι ο επόμενος Μπιρτς;

«Ναι για μένα είναι ξεκάθαρα μία έκδοση Μπιρτς. Πιστεύω ότι ο Ολυμπιακός έχει τον κατάλληλο γυμναστή και προπονητή για να βελτιώσει τον Οκτάβιους».

Είναι τόσο σκληρός όντως ο Γκατζούλης;

«Πραγματικά ο Αντρέας σε πιέζει για να βελτιωθείς και να είσαι σε υψηλό επίπεδο. ¨Εχει ζήσει τόσους τραυματισμούς με παίκτες που αγαπάει και σε πιέζει πάντα για να μην το πάθεςι ποτέ ξανά. Για να μην έχεις σημαντικούς τραυματισμούς».

Πατήστε εδώ για να συνεχίσετε

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here